Chiang Khong, Thailand - Polarsteps

Inmiddels zijn de vooraf geplande 7 maanden reizen voorbij. Onze terugvlucht is nog niet geboekt. Toch verwachten we eind augustus terug te komen om zo nog een vleugje van de Nederlandse zomer mee te kunnen krijgen. Eenmaal in Thailand aangekomen viel er meteen een laken van relaxedheid over ons heen. Wat vandaag niet komt, dat komt morgen wel. Mensen lijken zich hier niet te haasten. Waarom zou je ook met een tempratuur van zo'n 36 graden, waardoor het zweet non-stop als een fontijn over je lichaam stroomt. We werden warm verwelkomd in Thailand met de overheerlijke Thaise keuken, waarbij verse kruiden dikgedrukt in het kookboek geschreven staan. Denk aan de gerechten Pad Thai, rode en groene Curry, gebakken rijst en verse smoothies. Dit vonden wij wel een goede reden om de eerste twee weken amper westers eten te bestellen. Daarnaast hadden we ook de keuze uit gebakken spin of schorpioen. Dit sprak ons persoonlijk toch iets minder aan. Bangkok verraste ons duidelijk. Ondanks dat we meestal niet zo van de grote steden zijn, waren we erg onder de indruk van deze stad. Hoge moderne gebouwen, sierlijke grote tempels, kleine houten huisjes en streetfood overal te vinden in de stad. Dit maakt de stad zo gevarieerd en indrukwekkend. Het werd ons duidelijk dat lang niet elke Thai in Bangkok Engels verstaat en al helemaal geen kaart kan lezen, wat soms moeilijke situaties kan opleveren, met name in Taxi's. Al snel hadden we ook geen taxi's meer nodig, we maakten veel gebruik van de taxiboot, de skytrain en de benenwagen. Ook een fietstocht met de organisatie Co van Kessel gaf ons een beter beeld van Thailand. We leerden onze eerste Thaise woorden: Sawadee Kaaa (begroeting door een vrouw) anders Sawadee Kap (mannelijk). Ook leerden we iemand te bedanken door Kapoeng kaaa/kap te zeggen. We proefden een bruin ei dat onder de grond gegaard was en aten voor het eerst mangosteen. Een heerlijke tropische vrucht. Ook leerden we de vier manieren van begroeten. Zo word je verschillend begroet als je een onbekende, een vriend, een ouder iemand of monnik bent. We fietsten door het wel bekende Chinatown van Bangkok waar we metershoge hopen met auto-onderdelen zagen, door de buitenwijken en de velden van Bangkok. Het was een fietstocht waarbij onze zintuigen weer volop geprikkeld werden. Daarnaast was het avondleven in Bangkok erg indrukwekkend, waarbij we ons meerdere malen op straat afvroegen of we een man of een vrouw zagen staan en werd ons duidelijk dat het kledingvoorschrift niet te uitgedaagd gekleed gaan, hier duidelijk niet geldt. De geschiedenis van Thailand werd ons pijnlijk duidelijk toen we naar de Hellfire pass gingen. Hier werkten onder het bevel van de Japanners 300.000 krijgsgevangenen aan de spoorlijn tussen Thailand en Myanmar. Een onmogelijk project werd mogelijk. Onder onmenselijke omstandigheden werden mensen gedwongen om een spoorlijn te bouwen door een heuvelachtig bamboebos. Hier raakten ook veel Nederlanders betrokken die in die tijd werkzaam waren in Indonesië. De verhalen die we hier hoorden doormiddel van een audiosetje gingen ons niet in de koude kleren zitten. Veel mensen sneuvelden en ook na de bouw zijn vele werkmannen nog overleden. Later zagen we met eigen ogen de graven van honderden Nederlanders die hierbij om het leven kwamen. Kippenvel! Ons eerste scooter ritje liep uit op een bezoekje bij een lokale familie, vanwege een platte band. Tijdens een stortbui, net voordat het donker zou worden stonden we dan met de handen in ons haar. Met handen en voeten probeerden we uit te leggen dat we graag hulp zouden krijgen met het repareren van de band. Gelukkig zorgden deze lieve mensen ervoor dat we geholpen zouden worden door een monteur, maar wel pas na de regen! Na 150 dagen gereisd te hebben waren we toe aan zon zee en strand. We genoten volop van de onderwaterwereld en het vakantiegevoel borrelde meteen op. Toch hebben ook wat gestudeerd: we behaalden in drie dagen namelijk ons duikbrevet en genoten daarnaast van urenlang snorkelen met ons eigen snorkelsetje. Trots kunnen we zeggen dat we prachtige vissen hebben gezien, een schildpad en de black tip haai. Ook vierden we Songkran. Het Thaise nieuwjaar dat ingeluid werd met een groot watergevecht (of je nu wilde of niet), het smeren van poeder in het gezicht en veel muziek op straat. Eén groot feest! Na vier weken Thailand gingen we voor een klein maandje naar Myanmar, waarna we terug keerden in Thailand om het noorden te bezichtigen. Als souveniertje uit Myanmar brachten we de eerste dagen op en rond de wc door. Toen onze buik weer helemaal hersteld was keken we onze ogen uit hoeveel voedsel olifanten naar binnen kunnen werken. Zo'n 200 kg aan planten op een dag. We leerden hoe ze in de Thaise keuken eenvoudig met de juiste ingrediënten heerlijke maaltijden maken tijdens een kookcursus en we ervaarden hoe die kleine vrouwtjes een krachtige thaise massage geven, waarbij je niet gek moet opkijken als je opeens een schouder in je rug krijgt of jezelf in de meest gekke houdingen ziet liggen. Dit enorm touristische land stelde ons niet teleur. We genoten volop van het eten en de dingen die we zagen en deden! Dag Thailand, op naar Laos!

Country Guides:

Thailand