Lübeck , Germany - Polarsteps

Aangekomen op de camping waren we erg moe. Gek hé? Onderweg nog een klein bijna-incident gehad. Ineens vlogen er allemaal tassen met kleding over de snelweg! Iemand was z'n vuile was nogal letterlijk naar buiten aan het gooien 😉. De camping was nogal winderig. Weinig bomen waardoor we wel ver konden kijken en daardoor we ook in de verte regen voorbij zagen trekken wat een prachtige dubbele regenboog opleverde. De volgende dag het stadje Lübeck bezocht. Tja...viel toch een beetje tegen. Duitse stadjes zijn een beetje als...als duitse stadjes. Een paar oude imposante kerken met daaromheen veel commercie. En natuurlijk overal veel eettentjes met vette zooi. Het weer was echter redelijk goed. We dachten eerst alvast een stukje te gaan rijden, maar ik had erge pijn in mijn onderrug en dus niet echt zin. Dan maar op een andere camping gaan staan (de vorige was wel héél winderig..). De 2e camping in Lübeck was een stuk beter en we hebben nog tot in de avond heerlijk van de zon kunnen genieten. Geen zin om te koken dus naar een restaurant in de buurt genaamd 'Enjoy Life'. Dat bleek een American Style restaurant te zijn. Indeling helemaal volgens een gemiddeld restaurant in de States. De porties waren ook Amerikaans: GROOT. De prijzen waren gelukkig wel normaal. Laag zelfs. Vroeg naar bed (~10:00 uur). De volgende dag pas om 9:00 wakker geworden! Bip had zich al aangekleed om naar de doucheruimte te vertrekken. Toen ze buiten was hoorde ik een verbaasde 'Shit!'. We hadden de luifel uit laten staan en het had blijkbaar flink geregent. Ik had de luifel wel schuin omlaag gezet, maar blijkbaar onvoldoende. Er was dus een grote hoeveelheid water verzameld op de luifel en die piepte en kraakte onder het gewicht. Ik snel naar buiten (in alleen mijn onderbroek) om het probleem te verhelpen. Terwijl ik bezig was bedacht Bip dat het water wellicht ook de camper in kon lopen dus die trekt de schuifdeur dicht. 'Klik', zei het automatische slot. Daar sta je dan, in alleen je onderbroek op een camping te kijken naar een dichte camper. Alle sleutels lagen binnen. En het weer was dreigend. En het was nog best wel koud. Wat te doen? Er waren simpelweg geen opties, zo leek het. Ruitje intikken betekend niet weg kunnen zonder reparatie. Een servicemonteur bellen lukte ook niet echt want alle telefoons lagen ook binnen. En geen kleding! En geen geld! En geen bril! En geen mobiel! Niets! Alleen een onderbroek. Panic! Toen kwam een duitse mede camperaar aangewandeld. Die had ons zien panicken en wilde wel meedenken. Het was een beetje een alto met een lange paardestaart. Hij was superaardig en heel inventief. En ik heb tijdelijk de (veel te kleine) jas van Bip aangetrokken. Uiteindelijk hebben we samen een oplossing gevonden: Het hefdak stond nl. omhoog. Die heeft aan de voorzijde een afsluitbaar muggedoek ingenaaid. We hebben met een mesje van de vriendelijke buurman het sticksel voor de helft langs de onderzijde losgesneden. Net genoeg om zijn dochtertje van ~10 er doorheen naar binnen te laten zakken! gelukt! Het losgesneden stiksel kunnen we, denken we, zelf weer repareren en ook de doorgezakte luifel lijkt geen schade te hebben. Pffoeh! Dat scheelde weinig! We hebben er helaas geen foto's van (alles lag binnen). Na alsnog het ochtendritueel doorlopen te hebben konden we, veel later dan gedacht, eindelijk weer op weg. Althans...dat dachten we. We waren nog maar net de camping af of Bip beseft dat ze haar mobiel op de campingtoilet heeft laten liggen! Terug en gelukkig had iemand hem al bij de receptie afgegeven. Nu echt weer op weg! Naar huis.

Country Guides:

Germany